یادداشت علمی: دکتر خاکپور، سیاستپژوه و مشاور صنعت ساختمان
ایده اثر پیگمالیون نخستین بار توسط دو دانشمند برجسته «رابرت روزنتال» و «لنور جکوبسن» در سال 1968 در کتاب آنها با عنوان « اثر پیگمالیون در کلاس درس» مطرح شد.
ایدۀ این نویسندگان این بود که اگر شما به عنوان یک معلم، به تحسین و تمجید موفقیتهای واقعی دانش آموزانتان بپردازید و به آنها در توانایی انجام کاری بزرگتر، اعتماد به نفس بدهید، آنها به احتمال زیاد نیز تلاش خود را برای موفقیت هر چه بیشتر به کار خواهند گرفت.
بعدها دانشگاه تگزاس فرضیات این دانشمند را مورد تفحص بیشتر قرار دادند و به بر این واقعیت صحّه نهادند که معلمان با زبان و کلام مثبت خود توان اثرگذاری مثبت غیر قابل تصّوری بر دانشجویان خود دارند.
این نظریه منتصب به نقلقول گاندی بدین ترتیب است که : «افکارتان را مثبت نگه دارید چرا که افکار، کلمات را میسازد. کلماتتان را مثبت نگه دارید که باعث ایجاد رفتارهایتان میشود.
رفتارهای مثبت داشته باشید چراکه رفتار مثبت زمینه ساز بروز عادتهای مثبت است. عادتهایتان را مثبت کنید چرا که عادات مثبت موجب خلق ارزشهای مثبت میشوند و ارزشهای مثبت هم در صورت استمرار و پایبندی، سرنوشت شما را میسازد».
نکته این است که اثر پیگمالیون به معنای ایجاد عزت نفس کاذب در دیگران نیست، بلکه کلام مثبت، راهبری موثر مثبت و منطبق با شرایط و محیط کار است.
برگرفته از کتاب رهبری مثبت دانشگاهی
