گزیده راهبردی : دکتر فاطمهسادات ابوالمعالی
به گزارش سکان نیوز، امروزه، با تمرکززدایی قدرت سیاسی دولتها، افزایش قدرت بخش خصوصی، اهمیت نقش گروههای مردمی بانمودِ آن بهویژه در جنگ تحمیلی سوم «جنگ رمضان»، تغییر الگوهای مشارکت سیاسی-اجتماعی مردم، بازآرایی ساختارهای بینالمللی و در کل تغییر هندسه قدرت در حکمرانی جهانی، مردمیسازی حکمرانی بیش از پیش احساس میشود. دوران پساکرونا و وجود شگفتیسازها در جهان امروز بر پیچیدگی فرآیند خطمشیگذاری صحه گذاشتهاند. دیگر نمیتوان در حوزه خطمشیگذاری بدون تأثیرکلان روندها و کاربست ابزارهای نوین برای گستره مردم و ذینفعان مسئله به صورت خطی و تکبعدی تصمیم گرفت. ازطرفی، گستره تصمیم مردان عرصه سیاست در قالب خطمشی عمومی به مثابه اثرپروانه ای، گاهی بر کل آحاد جامعه، یک خطه و . . . تاثیرگذار است. هیچ دولتی با توجه به افزایش پیچیدگیها و تحولات در عرصه حکمرانی قادر به اداره دولت بهسادگی و بهتنهایی نیست. در مقاومت ایران در برابر تهدیدها و نه به چرخه منحوس آتشبس، مذاکره و جنگ در بین نظامیان جمله معروفی وجود دارد. «Lose the Battle but Win the War» (نبرد را بباز ولی جنگ را ببر). در این راستا، راهبرد مقاومت ایران توانسته معادلات را برهم بزند.
عقبنشینی کشورهای عربی کشورهای جنوب خلیج فارس گفتهاند چارهای ندارند که درصورت جنگ دهها میلیارد دلار از سرمایههایشان را از آمریکا خارج کنند.
ائتلاف جدید به محوریت اسپانیا به دنبال ممانعت از سوء استفاده حق وتو۱۴ کشور به رهبری اسپانیا و مکزیک، با امضای نامهای رسمی به مقامات سازمان ملل، خواستار محدودسازی استفاده از حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد شدند.
تشدید دوقطبی و تضعیف انسجام ملیاختلاف شدید میان جریانهای سیاسی در آمریکا، توان تصمیمگیری راهبردی این کشور را کاهش داده است. درچنین شرایطی، اجرای سیاستهای پرهزینه خارجی از جمله جنگ علیه ایران با موانع جدی روبهرو خواهد شد و منجر به انتقال بحران از خارج به داخل شده است.
تظاهرات گسترده ضدترامپ راهپیماییهای گسترده «No King» (نه به پادشاه) شهرهای معترض در ایالات متحده، دیگه صرفا یک اعتراض داخلی نیست، این رخداد نشانهای روشن از شکست راهبردی واشنگتن در تحقق اهداف خود، بهویژه در قبال ایران است. آنچه در خیابانهای آمریکا جریان دارد بازتاب مستقیم ناکارآمدی سیاستهای است که قرار بود قدرتنمایی خارجی را به ابزار تثبیت داخلی تبدیل کند، اما تاکنون نتیجه عکس بههمراه داشته است.
شکست در تبدیل تهدید خارجی به انسجام داخلی یکی از اهداف سنتی دولتهای آمریکا، استفاده از بحرانهای خارجی از جمله فشار به جمهوری اسلامی ایران برای ایجاد وحدت داخلی بوده است. اما حضور گسترده مردم در شهرهای متعرض نشان میدهد این راهبرد بهطور کامل شکست خورده و نتیجهای معکوس داشته است.
فروپاشی روایت «اقتدار بلامنازع» آمریکاشعار نه به پادشاه مستقیما ساختار قدرت در آمریکا را زیر سوال برده است. کشوری که خود را نماد دموکراسی معرفی میکرد، اکنون از سوی شهروندانش به گرایشهای اقتدارگرایانه متهم میشود، این یعنی تضعیف جدی مشروعیت گفتمانی در سطح جهانی.
بیاعتباری سیاستهای ضدایرانی در افکار عمومی آمریکابخش قابل توجهی از معترضان، سیاستهای تنشزا و تقابلی علیه ایران را عامل افزایش هزینهها و ناامنی میدانند. این مسئله نشان میدهد که حتی در داخل آمریکا نیز اجماعی برای ادامه فشار بر ایران وجود ندارد و این رویکرد با چالش جدی مواجه شده است.
