یادداشت سیاستی: دکتر مرتضی خاکپور؛ سیاستپژوه و مشاور صنعت ساختمان
به گزارش سکان نیوز، سیاستمدارن در عرصه حکمرانی ناگزیر از کاربست ابزارهای نوین برای تقویت شبکه ارتباطات، اقناع ذینفعان و همنوایی با بازیگران مختلف هستند. یکی از جذابترین این ابزارها استفاده از استعارهها است که پیشینه و قدمتی طولانی در الگوهای کهن و ادبیات ما ایرانیان داشته است. استعارهها تنها ابزار زبانی ساده نیستند؛ بلکه چارچوبهایی برای انتقال مفاهیم پیچیده حکمرانی هستند.
درحقیقت، استعارهها تنها بازی با واژگان نیستند بلکه افکار عمومی را جهت میدهند. بهعنوان یکی از گامهای نخستین برندسازی چه در عرصه سیاسی و چه در عرصه کسبوکار بایستی درباره استعارههای مختلف کمی تأمل کنیم. کارلمارکس در کتاب «مانیفست کمونیست» و طرح استعاره «شبح کمونیسم» فحوای نگرانی حاکمان از گسترش ایدههای کمونیسم در اروپا را با این استعاره مطرح کرد.
جورجاورول استعاره «برادر بزرگ» که استعارهای منتسب به حکمرانی با نظارت و کنترلگری است را مطرح کرد که از مصادیق آن هوشمندسازی و حکمرانی الگوریتمی در عصر حکمرانی دیجیتال است.
درفضای کسبوکار آدام اسمیت استعاره «دستهای نامرئی» را مطرح ساخت که برخلاف استعاره جورجاورول قائل به کاهش کنترل دولت است و مدعی است که بازار بدون دخالت مستقیم دولت قادر به حفظ منافع جمعی و کنترل بازار است. نهایتا بهزعم افلاطون در استعاره «کشتی دولت» جامعه مانند کشتی است که بدون ناخدا گرفتار آشوب خواهد شد. از اینرو، کاربست استعارهها برای درک بیشتر و انتقال مفاهیم پیچیده مخاطبین کسبوکار و مردم در حکمرانی گزیرناپذیر است.
